ΓΥΡΝΑΕΙ Ο ΝΟΥΣ ΜΟΥ ΣΤΑ ΠΑΛΙΑ

Βουρκιώτισσα γέννημα θρέμμα
Και ταπεινή  η καταγωγή μου 
πάντα παπούτσια λερωμένα
μα πεντακάθαρη η ψυχή μου.

Μεγαλωμένη μές στις λάσπες 
Τριγύρω μου φτωχοί ήταν όλοι
Τι να μας πει για μπουλεβάρντε
ένα παιδί από την πόλη.

Παιδί του Γκρέμιθα και της Κουλτούρας
του Μαγαζιού και του Τσερδιού
Της Μπίστρισσας και της Ζωρκάδας
και του ψηλού Λαμπινταριού. 

Εκεί ψηλά στον Αη Βασίλη
Απέναντι απ 'τα Μπατζέλια 
Με το γνωστό το πανηγύρι
Μες στα πλατάνια  μας τα ωραία. 

Ένα ατελείωτο παιχνίδι
 ήτανε η ζωή μας όλη 
με γρατζουνιές στα γόνατα μας 
μα στου Θεού το περιβόλι.

 Τρώγαμε πάνω στην κουμπλιά μας
Ώρουμα κούμπλα και ξινά. 
Και στην τεράστια σικαμιά μας
Την πιο γλυκιά τη νοστιμιά.

Και πάντοτε τα καλοκαίρια 
 Κλεμμένα αχλάδια και συκέρια
και ξεσπυρίζαμε τ'αγκλίδια
Διαλέγοντας γλυκά σταφύλια. 

Στην τσιουμπλικιά και στην κουμπλιά 
Δέναμε το σκοινί γερά. 
Γκούλερα κάναμε όλη μέρα  
Πέρα δώθε στον αέρα.

Και τα ζεστά τα καλοκαίρια 
στον ίσκιο κάτω από τη σκάλα 
παίζαμε Τσίμι τσίμι τσάρι
Το Περιστέρι και το Ράμμα.

Μάθαμε μπάνιο στο κανάλι
Στη Μπίστρισσα, στον Ναβαρτσιώτη
Κι όσοι περνούσαν το σωλήνα 
ήτανε στο κολύμπι πρώτοι.

Και το χειμώνα μες στη λάσπη
 παίζαμε με  τις βούλες μπάλα 
και με σπασμένα κεραμίδια  
μπουρτζούλια και παιγνίδια άλλα.

Και στην πλατεία του Τσιερδιού
Που ήταν το κέντρο του χωριού
Παίζαμε όλα τα παιδιά
Κάθε απόγευμα ως αργά.

Το κατσιδιάρικο πουλί
γκουλίστρα, κρυβητό πολύ. 
 Γεμάτοι γέλια και χαρά
Με ξεγνοιασιά κι ανεμελιά.

Κι όμως περάσανε τα χρόνια 
Και μας γεράσανε τα ξένα 
Μα οι αναμνήσεις μας γυρίζουν 
Συχνά, πυκνά στα περασμένα.

Κυλάει στο μάγουλο ένα δάκρυ
Μόλις ξαναγυρίζω πίσω
Σφίγγει ένας κόμπος το στομάχι
 για όσα δεν θα ξαναζήσω.

Αχ να γινότανε για λίγο
 να ήμουνα παιδί και πάλι
να κανα γκούλερα στον κήπο
και μπάνιο  κάτω στο κανάλι.

Και να γινόταν μπορετό
 στο παρελθόν μου να γυρνούσα
Απ'το παρόν το βαρετό
Και όλα να τα ξανά ζούσα.

Μα όμως μεγάλωσα πολύ
 και πλέον κλέβουν τη χαρά μου
 οι γρατζουνιές μες στην ψυχή 
και όχι πια στα γόνατα μου 

Γι'αυτό κρατώ σαν φυλαχτό
πάντα την παιδικότητα μου 
Πολύτιμό μου θησαυρό
 κρυμμένο μέσα στην καρδιά μου.

Μαρία Σιώζου
17/10/2021

2 thoughts on “ΓΥΡΝΑΕΙ Ο ΝΟΥΣ ΜΟΥ ΣΤΑ ΠΑΛΙΑ”

  1. Λιωλης Δημήτρης

    Απολαυστικό συγκινητικό και νοσταλγικό
    Μπράβο σου Μαρία

    1. Σιώζου Μαρία

      Σ’ευχαριστώ πολύ Δημήτρη !!!
      Η παιδικότητα μας όλη, σε λίγες γραμμές…

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *