Η 12η Δεκεμβρίου στο Αλύκο δεν είναι μια απλή ημερομηνία. Η 12η Δεκεμβρίου στο Αλύκο αποτελεί σημείο αναφοράς για την ελληνική εθνική μειονότητα στη Βόρειο Ήπειρο, καθώς συνδέεται άμεσα με γεγονότα που σημάδεψαν τον αγώνα για ελευθερία, αξιοπρέπεια και ανθρώπινα δικαιώματα. Η 12η Δεκεμβρίου στο Αλύκο κουβαλά ιστορικό βάρος που δεν επιδέχεται παραχάραξη ή εργαλειοποίηση.
Η 12η Δεκεμβρίου στο Αλύκο και η εξέγερση του 1990
Ξημέρωμα του Αγίου Σπυρίδωνα, 12η Δεκεμβρίου στο Αλύκο, τέσσερα παλικάρια από το χωριό αποφασίζουν να πάρουν τον δρόμο για τη λευτεριά. Γνωρίζουν τον κίνδυνο. Η επιλογή είναι ξεκάθαρη: ελευθερία ή θάνατος. Στην προσπάθειά τους να περάσουν την ελληνοαλβανική μεθόριο, γίνονται αντιληπτοί και εκτελούνται εν ψυχρώ από Αλβανούς φρουρούς. Τα σώματά τους αφήνονται άταφα, στα ηλεκτροφόρα συρματοπλέγματα, για παραδειγματισμό.
Η 12η Δεκεμβρίου στο Αλύκο μετατρέπεται τότε σε ημέρα πένθους αλλά και συλλογικής αφύπνισης. Οι μανάδες, το χωριό, τα γύρω χωριά του Βούρκου, ενώνονται σε ένα ανθρώπινο ποτάμι οργής και αξιοπρέπειας. Παίρνουν τα σώματα των παιδιών τους και τα επιστρέφουν στο Αλύκο, αψηφώντας τον φόβο και το καθεστώς.
Η 12η Δεκεμβρίου στο Αλύκο ως σύμβολο αντίστασης
Από εκείνη τη μέρα, η 12η Δεκεμβρίου στο Αλύκο χαράχτηκε στη συλλογική μνήμη ως η πρώτη ανοιχτή εξέγερση ενάντια στο καθεστώς Αλία. Μια ημέρα που σήμερα στην Αλβανία τιμάται ως «Ημέρα της Δημοκρατίας», αλλά για το Αλύκο και την ελληνική μειονότητα έχει πολύ βαθύτερο νόημα.
Στο κοιμητήριο του Αλύκου, τα ονόματα των τεσσάρων παλικαριών —Αηδόνης Ράφτης, Θανάσης Κώτσης, Θύμιος Μάσσιος, Βαγγέλης Μήτρου— στέκουν ως σιωπηλοί μάρτυρες της ιστορίας.
Ο φετινός εορτασμός της 12ης Δεκεμβρίου στο Αλύκο
Και φέτος, η 12η Δεκεμβρίου στο Αλύκο τιμήθηκε επίσημα στον Δήμο Φοινικαίων. Η πλατεία Κύπρου στο Αλύκο και το μνημείο των Ηρώων στολίστηκαν, όπως αρμόζει στη μνήμη της ημέρας. Σύμφωνα με το Σύνταγμα της Αλβανίας, στον στολισμό υπήρχε και η αλβανική σημαία, μαζί με την ελληνική.
Συγκεκριμένα, στην είσοδο της πλατείας υπήρχαν η αλβανική και η ελληνική σημαία, ενώ μία ακόμη αλβανική σημαία βρισκόταν στο δημόσιο κτήριο. Συνολικά, τρεις αλβανικές σημαίες πλαισίωναν τον χώρο, γεγονός που αποδεικνύει ότι η 12η Δεκεμβρίου στο Αλύκο τιμήθηκε με σεβασμό στη νομιμότητα και στην ιστορική μνήμη.
Η παραπληροφόρηση και η πραγματικότητα
Παρόλα αυτά, η 12η Δεκεμβρίου στο Αλύκο έγινε αντικείμενο επίθεσης στα social media από γνωστή αλβανική εθνικιστική περσόνα, η οποία επιχείρησε να παρουσιάσει ψευδώς ότι δεν υπήρχε αλβανική σημαία στον εορτασμό. Οι φωτογραφίες και τα πραγματικά δεδομένα διαψεύδουν πλήρως αυτούς τους ισχυρισμούς.
Η κοινωνία της περιοχής γνωρίζει καλά ότι Έλληνες και Αλβανοί ζουν ειρηνικά εδώ και δεκαετίες και ότι τέτοιες αναρτήσεις δεν έχουν στόχο την αλήθεια, αλλά την πρόκληση και το προσωπικό όφελος.
Συμπέρασμα
Η 12η Δεκεμβρίου στο Αλύκο δεν προσφέρεται για πολιτικά παιχνίδια ούτε για εθνικιστική εκμετάλλευση. Είναι ημέρα μνήμης, θυσίας και ιστορικής ευθύνης. Όσο κι αν κάποιοι προσπαθούν να διαστρεβλώσουν τα γεγονότα, η 12η Δεκεμβρίου στο Αλύκο θα παραμένει σύμβολο αξιοπρέπειας για την ελληνική εθνική μειονότητα και για όλους όσοι πιστεύουν στη δημοκρατία και την ιστορική αλήθεια.
Αν θέλετε να βλέπετε τα νέα μας, να παρακολουθείτε τα βίντεο και να στηρίζετε την
προσπάθεια, ακολουθήστε μας στα social:
